طلبه كه باشي ديگر تمام حواست را جمع مي كني، چه آن هنگام كه وارد وادي مقدس شدي، چه آن زمان كه خارج از آن قدم برمي داري، خودت نيستي، نبايد باشي، مردم شهر هم جور ديگري نگاهت مي كنند… تمام دير آمدن هايت، زود رفتن هايت، درس نخواندن هايت، تو را به خود مشغول مي كند. 

وادي سختي است اما به اميدت آمدم و آمديم… تكيه گاهمان تو هستي اي مهربان… دستگيري كن تا طلبه اي باشيم شايسته ي ياري دينت، ان شاالله

سلام آقاي خوبيها

اين بهار دلگيرترم… باز هم بهار شد و من غافل تر از پيش ، حضور زيبايت را درك نكردم

مولاي مهربانم

ميدانم كه گناهانم غل و زجير بر دستان نازنينت شده اما اين بهار با تمام وجودم با خدايمان عهد بسته ام كه با تو آشتي كنم. تو هم مانند هميشه دستگيري كن.

با تمام وجودم ظهورت را منتظرم

اللهم عجل لوليك الفرج